dispigner

Brezhoneg

Etimologiezh

Savet diwar dispign-, pennrann ar verb dispign, hag an dibenn-ger -er.

Anv-kadarn

	gourel	benel
unander	dispigner	dispignerez
liester	dispignerien	dispignerezed

dispigner /disˈpĩ.ɲɛr/

1. An hini a zispign arc'hant.
   • Med eñ, a-hervez, a zo eun dispigner. — (Jules Gros, Le trésor du breton parlé Première Partie, 1966, p. 199.)

Furm verb

Kemmadur	Furm
hep	dispigner
dre vlotaat	zispigner
dre c'hwezhañ	digemm
dre galetaat	tispigner
amreizh	tispigner

dispigner /disˈpĩ.ɲɛr/

1. Furm dic'hour ar verb dispign en amzer-vremañ an doare-disklêriañ.