brizhc'hoarzhin

Brezhoneg

Etimologiezh

(Verb) Savet diwar ar rakger brizh-, an anv-kadarn c'hoarzh, hag an dibenn-ger -in.

(Furm verb) Diwar brizhc'hoarzh-, pennrann ar verb brizhc'hoarzhin, hag an dibenn-ger -in

Verb

Kemmadur	Furm
hep	brizhc'hoarzhin
dre vlotaat	vrizhc'hoarzhin
amreizh	vrizhc'hoarzhin

brizhc'hoarzhin /Distagadur ?/ verb gwan (anv-gwan-verb : brizhc'hoarzhet) (displegadur)

1. Richanañ, risignal, skrignal.
   • Neuze e tistroas en he c'hambr o vrizh-c'hoarzhin hag o frotañ he daouarn. — (Youenn Olier, Kanevedenn, Al Liamm, niv. 71, Du - Kerzu 1958, p. 432.)

Furm verb

Kemmadur	Furm
hep	brizhc'hoarzhin
dre vlotaat	vrizhc'hoarzhin
amreizh	vrizhc'hoarzhin

brizhc'hoarzhin /Distagadur ?/

1. Furm ar verb brizhc'hoarzhin e kentañ gour unan an amzer-da-zont, en doare-disklêriañ.

Gerioù kar dre o ster

• c'hoarzhin