balee

Brezhoneg

Etimologiezh

Savet diwar bale-, pennrann ar verb bale, hag an dibenn-ger -e.

Furm verb

Kemmadur	Furm
hep	balee
dre vlotaat	valee
dre c'hwezhañ	digemm
dre galetaat	palee
amreizh	valee

balee /ba.ˈleː.e/

1. Furm ar verb bale e trede gour unan an amdremened, en doare-disklêriañ.

• Gant ur c'hemmadur dre vlotaat (war-lerc'h ar rannig-verb a, da skouer) :

Hennezh a valee gant div flac'h. — (Jules Gros, Le trésor du breton parlé Deuxième Partie, 1970, p. 30.)

Gab a valee skañv da gentañ. — (Anatol ar Braz, lakaet e brezhoneg gant Erwan ar Moal, Mojenn an Ankou, Mouladurioù Hor Yezh, 1986, p. 46.)

Troidigezhioù

• galleg : (elle)/(il) marchait ^(fr)