Mont d’an endalc’had

a-du

Ur pennad eus ar Wikeriadur, ar geriadur liesyezhek frank a wirioù.

Brezhoneg

Etimologiezh

Savet gant a (araogenn) ha tu

Adverb

a-du

  1. En droienn (bezañ) a-du da ober udb.: (bezañ) prest da, darev da
    • Bezit eta kalounekoc’h hag en em likit a du da c’houzanv poaniou brasoc’h c’hoaz. — (Gab Milin ha A. Troude, Jezuz-Krist skouer ar gristenien, 1862, p. 442.)
    • [...], rac cavout a ra prenerien a du da verza hag heb kol amzer en em renk gand-ho [...] — (F., Histor Abaty Itron Varia Melleray, Feiz ha Breiz, 4 Even, 1870, p. 141a.)
    • Mont gant Jezuz ha senti outan ! oh ! nan. Na oant ket a-du da ze. — (L. Le Clerc, Ma Beaj Jeruzalem, 1903, p. 192.)
    • Rei da gredi ez omp a du
    Da sevel ar Beorien dustu... — (Fanch, Al Lakizien fentus, Ar Bobl, 21 Here 1905, p. 1c.)
    • Pa vez ’us d’ar reier ar c’hoabr o c’haoliata
    ’Vel eur stroll marc’heien a-du d’en em ganna — (Ivonic Picard, An avel, E Menez Arre ha war hor maeziou, 1922, p. 89.)
  2. En droienn (bezañ) a-du gant un den, un strollad, ur menoz:
  3. mont a-du gant un den
    • N’eo ket eur vez ar pez emaout o lavaret ? a lavaras Gaïd, en eur vont a-du gant Mordiern. — (Jakez Riou, Lizer an hini maro, 1925, p. 35.)
  4. sevel a-du gant un den


Anv-gwan

a-du

  1. avel a-du