zouav

Brezhoneg

Etimologiezh

(1863)^[1] → Etimologiezh da glokaat (Ouzhpennañ)

Anv-kadarn

Ur zouav (2).

zouav /Distagadur ?/ (liester zouaved)

1. Den eus ur meuriad kabil, maz' eas an arme c'hall da duta en XIXvet kantved.
2. Soudard gall war-droad, eus ur bagad krouet en Aljeria e 1831.
3. Zouaved ar Pab : soudarded a stourmas en arme ar pab e dibenn an XIXvet kantved.

Troidigezhioù

alamaneg : zuaven (de) esperanteg : zuavo (eo) galleg : zouave (fr) interlingua : zuavo (io)

ido : zuavo (ia) poloneg : żuawi (pl) saozneg : zouave (en)

Daveoù

Roll an daveoù :

• ^[1] : Geriadur istorel ar brezhoneg