yar
Ur pennad eus ar Wikeriadur, ar geriadur liesyezhek frank a wirioù.
Taolenn |
Brezhoneg
Etimologiezh
- (1499)[1] Eus ar c'hrennvrezhoneg yar[2], deuet eus an henvrezhoneg iár, da dostaat ouzh ar gerioù kerneveurek yar, kembraek iâr, krenniwezhonek eirin, iwerzhonek eireog, ha skosek eireag, memes ster dezho. Dont a rafent holl eus ar ger keltiek *yar-o pe *yar-ā n'en deus kevatal sur ebet e nep lec'h, nemet e balteg-slaveg marteze.[3]
Anv-kadarn
yar /ˈjɑːʁ/ (liester yer, yarezed)
Gerioù kevrennek
Deveradoù
Troioù-lavar
Krennlavaroù
- Dre he beg e tozv ar yar.
- Dibaot ar yar na goll he vi
O kanañ re goude dozviñ. - Diouzh ar yar gozh e vez gwerzhet ar polizi.
- Ur yar pa he devez dozvet a zo ret dezhi kanañ.
- Arabat gwerzhañ ar vi e revr ar yar.
Troidigezhioù
|
|
Anagramoù
- ray (furm displeget ar verb ober)
Gwelet ivez
- Ar pennad « yar » e-barzh Wikipedia

Daveoù
Roll an daveoù :
- [1] : Geriadur istorel ar brezhoneg
- [2] : Ar c'hCatholicon
- [3] : Lexique Étymologique des termes les plus usuels du Breton Moderne
- [4] : Troad an Eginane, in Barzhaz Breizh
- [5] : Traouigoù dudius, in Oberenn glok Anjela Duval