trist

Brezhoneg

Etimologiezh

Diwar ar ger latin tristis.

Meneget er C'hatolikon.

Da geñveriañ gant an anvioù-gwan trist en kembraeg, tryst en kerneveureg.

Anv-gwan

trist /ˈtrist/

1. Diwar-benn un den.

   Trist evel Doue Pleuveur

   Ma breur a oa eno en e sav, trist evel Doue Pleuveur, TBP 2/542

• Ar mab a oa trist evel doue Pleuveur … pa n’en devez bet ‚met yod-kerc’h d’e goan, TBP 1/49

1. Ne vefe den trist ebet o welet ac'hanout oc'h ober da cholori evel-se, TBP 2/542

2. Mont trist.
3. Diwar un dra, un dra da ober.

   Ma n'eo ket trist!

   Ma n'eo ket trist gwelet mec'hieien ar sort-se oc'h ober goap eus un den kozh! TBP 2/542

4. Diwar-benn an amzer.

   Trist eo an amzer, TBP 2/542

Gerioù enepster

• laouen

Deveradoù

• didristaat
• tristaat
• tristadenn
• tristez

• tristidik
• tristidigezh
• trist-marv

Troidigezhioù

• galleg : triste ^(fr)
• kembraeg : trist ^(cy)

• kerneveureg : tryst ^(kw)
• saozneg : sad ^(en)

Kembraeg

Etimologiezh

Sellet ouzh an etimologiezh e kevrenn ar brezhoneg.

Anv-gwan

trist /Distagadur ?/

1. Trist.

   <skouer>.