trist

Ur pennad eus ar Wikeriadur, ar geriadur liesyezhek frank a wirioù.

Brezhoneg

Etimologiezh

diwar ar ger latin tristus,

Anv-gwan

trist

1. diwar-benn un den

   Trist evel Doue Pleuveur

   Ma breur a oa eno en e sav, trist evel Doue Pleuveur, TBP 2/542

   Ne vefe den trist ebet o welet ac'hanout oc'h ober da cholori evel-se, TBP 2/542

2. mont trist
3. diwar un dra, un dra da ober

   Ma n'eo ket trist!

   Ma n'eo ket trist gwelet mec'hieien ar sort-se oc'h ober goap eus un den kozh! TBP 2/542

4. diwar-benn an amzer

   Trist eo an amzer, TBP 2/542

• tristaat
• tristez
• tristidik
• tristidigezh