pried
Ur pennad eus ar Wikeriadur, ar geriadur liesyezhek frank a wirioù.
Taolenn |
Brezhoneg
Etimologiezh
- Meneget er C'hatolikon (priet).
- Da geñveriañ gant ar gerioù priod en kembraeg, pryas en kerneveureg.
Anv-kadarn
pried /ˈpriː.et/ gourel pa gomzer eus ur gwaz ; benel pa gomzer eus ur wreg (liester priedoù)
- Den dimezet.
- Me ‘m eus glac’har a-walc’h … d’am pried. — (Louis Eunius.)
- Grit m’ gourc’hemennoù d’am 'fried.— (Fañch an Uhel, Gwerziou Breiz-Izel 2, An Oriant, 1874, p. 180.)
- Ne rin ket Rak touet em eus dezhañ n’am bije ken pried.— (Fañch an Uhel, Soniou Breiz-Izel 2, Pariz, 1891, 1971, p. 74.)
- Digorit ar prenestroù, mamm-gaer, ma welin ma fried kaezh. — (Fañch an Uhel, Kontadennoù ar Bobl 2, Al Liamm, 1985, p. 107.)
- Kemer unan bennak da bried : dimeziñ dezhañ pe dezhi.
- Gwel eta pehini a gomeri da bried. — (Fañch an Uhel, Kontadennoù ar Bobl 3, Al Liamm, 1988, p. 189.)
