pet
Ur pennad eus ar Wikeriadur, ar geriadur liesyezhek frank a wirioù.
| Sellet e vez ouzh ar bajenn pe ar gevrenn-mañ evel un divraz da glokaat e brezhoneg. Mar gouezit tra pe dra diwar-benn danvez ar pennad e c'hellit lakaat ho kouiziegezh da dalvezout dre gemmañ ar bajenn-mañ diouzhtu goude klikañ war al liamm « kemmañ ». |
ger goulennata
- dirak un anv-kadarn unan
- Pet eur eo?
- Pet bugel az teus? TBP 2/68
- Sell pet liñsel am eus-me kannet abaoe ar beure. TBP 2/232
- Me 'sello pet troatad a zo 'n ho tivvorzhed . Louis Eunius, gwerzenn 850)
- Mari he deus savet ne oar den pet bugel-ospital, TBP 2/69
- A-benn pemp minutenn amañ, hini ebet ac'hanomp ne oar pet c'hwenenn a zo o skrabat dezhañ e revrig. — (Tad Medar, An tri aotrou, Brest, 1981, p. 58.)
- pet a (dirak un anv lies)
- pet ac'hanomp (ac'hanoc'h, anezho)?
- Bleunioù, pet ac'hanoc'h a weñv bemdez bremañ ? — (Bleunioù o tremen e Sonioù Feiz ha Breiz, w.d. 1930.)
Taolenn |
Deveradoù
Divinadelloù
- Pet toull ha pet toullez a zo ac'hann da Vontroulez ? - N'ez peus ket ezhomm da c'houl(enn) : pep hini en deus e doull.
Troidigezhioù
Brezhoneg
Etimologiezh
Furm verb
pet /ˈpet/
- Berradur ho pet, eil gour lies doare-gourc'hemenn ar verb kaout/en devout:
- Pet soñj, Pipi, amañ e chomfet fenoz. — (Erwan ar Moal, Pipi Gonto, Kemper, 1902, 1908, 1925, p. IV.)