ledan

Gwelet ivez : Ledan, ledañ

Brezhoneg

Etimologiezh

(Anv-gwan) Kavet en henvrezhoneg (letan).

Meneget er C'hatolikon.

Da geñveriañ gant an anvioù-gwan llydan, lledan en kembraeg, ledan en kerneveureg, litanos en galianeg.

Anavezet evel anv-tiegezh : Ledan.

(Furm verb) Savet diwar « led- », pennrann ar verb « ledañ », hag an dibenn-ger « -an ».

Anv-gwan

derez-plaen	ledan
derez-uheloc'h	ledanoc'h
derez-uhelañ	ledanañ
derez-estlammiñ	ledanat

ledan /ˈleː.dãn/

1. Bras e led, e dreuz.
2. Bras e c'horread.

Deveradoù

ledanaat ledanadur ledanded ledander

ledanerezh ledanez ledanidigezh ledaniñ

• Anvioù-tiegezh deveret : Ledan, Kerledan, Herledan.

Troidigezhioù

alamaneg : breit (de) , weit (de) esperanteg : larĝa (eo) galleg : large (fr)

kembraeg : llydan (cy) (g), lledan (cy) (b) kerneveureg : ledan (kw) saozneg : broad (en) , wide (en)

Adverb

ledan /ˈleːdãn/

1. En un doare ledan.
   • Hag e sko ledan ha nerzhus. — (Brogarour, Onenn, 1936, p. 84.)

Troidigezhioù

esperanteg : larĝe (eo)

galleg : largement (fr)

Furm verb

ledan /ˈleːdãn/

1. Furm ar verb ledañ e kentañ gour unan an amzer-vremañ, en doare-disklêriañ.