leal

Ur pennad eus ar Wikeriadur, ar geriadur liesyezhek frank a wirioù.
Mont da : merdeiñ, klask

Brezhoneg

WikiLettreMini.svg

Nuvola apps bookcase.svg Etimologiezh

→ Etimologiezh da glokaat (Ouzhpennañ)

Open book 01.svg Anv-gwan

Derez Furm
Derez-plaen leal
Derez-uheloc'h lealoc'h
Derez-uhelañ lealañ
Derez-estlammiñ lealat

leal /ˈleːal/

  1. → Termenadur da glokaat (Ouzhpennañ)
    • Ha kerkent e reas al le da vezañ leal atav em c'heñver ha da sentiñ ouzhin bepred. — (Daniel Defoe, lakaet e brezhoneg gant Yeun ar Gow, Abrobin, Al Liamm, 1964, p. 11.)
    • ..., ha dont en-dro, diwezhat diouzh an noz a-wechoù, da gavout ur wreg, d'ho kavout. Koulskoude, ne vije ket bet leal. — (Roparz Hemon, Mari Vorgan, Al Liamm, 1962, eil emb. 1975, p. 9.)
    • Neuze e kave dezhañ ne oa ket leal Maria en e geñver oc'h astenn he buhez evel-se, hag en deze kas diouti. — (Fañch Peru, Kañfarded Milin ar Wern, Skol Vreizh, 2008, p. 10.)
  2. ez-leal, e-leal : en un doare leal

Gerioù heñvelster

Gerioù enepster

Deveradoù

Troidigezhioù

  1. galleg : équitable (fr)  ; loyal (fr)  ; sincère (fr)
  2. galleg : équitablement (fr)  ; loyalement (fr)  ; sincèrement (fr)