kloc'h

Ur pennad eus ar Wikeriadur, ar geriadur liesyezhek frank a wirioù.
(Adkaset eus kloc’h)
Mont da : merdeiñ, klask

Taolenn

Brezhoneg

Nuvola apps bookcase.svg Etimologiezh

Meneget er C'hatolikon (cloch).
Da geñveriañ gant ar gerioù cloch en kembraeg, clogh en kerneveureg, clog en iwerzhoneg (gerioù heñvelster).
Kar d'ar ger latin clocca amprestet digant ar galianeg.

Open book 01.svg Anv-kadarn

kloc'h porzh-houarn Hessische Ludwigsbahn.

kloc'h /ˈklɔːx/ gourel (liester kleier, klec'hier)

  1. Benveg metal, arem peurliesañ, kleuz ha digor, a lakaer da seniñ war-bouez ur vazhoulenn a-ispilh en diabarzh, pe ur morzhol en diavaez.
    • Me 'glev ar c'hloc'h o tintal an Ave. — (Kousk Breizh-Izel, kan.)

Deveradoù

Gerioù kevrennek

Troidigezhioù

Ostilhoù personel
Esaouennoù anv

Adstummoù
Oberoù
Merdeiñ
Boest ostilhoù
Yezhoù all