kloc'h
Ur pennad eus ar Wikeriadur, ar geriadur liesyezhek frank a wirioù.
(Adkaset eus kloc’h)
Taolenn |
Brezhoneg
Etimologiezh
- Meneget er C'hatolikon (cloch).
- Da geñveriañ gant ar gerioù cloch en kembraeg, clogh en kerneveureg, clog en iwerzhoneg (gerioù heñvelster).
- Kar d'ar ger latin clocca amprestet digant ar galianeg.
Anv-kadarn
kloc'h /ˈklɔːx/ gourel (liester kleier, klec'hier)
- Benveg metal, arem peurliesañ, kleuz ha digor, a lakaer da seniñ war-bouez ur vazhoulenn a-ispilh en diabarzh, pe ur morzhol en diavaez.
- Me 'glev ar c'hloc'h o tintal an Ave. — (Kousk Breizh-Izel, kan.)