karin
Ur pennad eus ar Wikeriadur, ar geriadur liesyezhek frank a wirioù.
Taolenn |
Brezhoneg
Etimologiezh
Furm verb
| Kemmadur | Furm |
| hep | karin |
| dre vlotaat | garin |
| dre c'hwezhañ | c'harin |
| dre galetaat | digemm |
| amreizh | digemm |
karin /ˈkɑːrĩn/
- Furm ar verb karout e kentañ gour unan an amzer-da-zont, en doare-disklêriañ hag hep kemmadur
- Gant ur c'hemmadur dre vlotaat (war-lerc'h ar stagell isurzhiañ pa) :
- Ya, mes, me oar re vad, pa garin klemm pe goulen eun dra bennak, e vezo lavaret d'in mont da bourmen. — (Ivon Krog, Klenved ar Medalennou, Sant-Brieg, 1909, p. 17.)
- Gant ur c'hemmadur dre vlotaat (war-lerc'h ar stagell isurzhiañ pa) :