karout
Ur pennad eus ar Wikeriadur, ar geriadur liesyezhek frank a wirioù.
Brezhoneg
Verb
anv-verb (ˈka.ʁud)
- karout un dra
- karout un den (pe meur a hini, evel er skouer-mañ):
- Ne ouzon ket, ma zad, rak o-zri o c'haran, kement an eil evel egile, KAB 3/189
- en em garout
- En em garit an eil egile. Aviel Yann 12
- verb damskoazell: karout ober un dra, pe bezañ graet un dra
- karout ober un dra
- Pa gare an estrañjour komz ganimp e teske hon yezh, ar brezhoneg. PIPI 182
- karan, karin, karen, karis, karfen, karjen
- karez, kerez, kari, kiri, kares, karjout, karfes, karjes
- kar, karo, kare, karas, karfe, karje
- karomp, karimp, karfomp, kerfonp, karjomp, karfemp, karjemp,
- karit, kirit, kerot, kerfet, karfoc'h, karjomp, karfec'hmp, karjec'h
- karont, karint, kerfont, karent, karfent, karjent
- karer, karor, kared, karjod, karfed, karjed