garit
Ur pennad eus ar Wikeriadur, ar geriadur liesyezhek frank a wirioù.
Brezhoneg
Etimologiezh
- Eus karit gant ur c'hemmadur dre vlotaat.
Furm verb
| Kemmadur | Furm |
| hep | karit |
| dre vlotaat | garit |
| dre c'hwezhañ | c'harit |
| dre galetaat | digemm |
| amreizh | digemm |
garit /Distagadur ?/