bara
Ur pennad eus ar Wikeriadur, ar geriadur liesyezhek frank a wirioù.
Taolenn |
Brezhoneg
Etimologiezh
- Meneget er C'hatolikon (bara).
- Kar d'ar gerioù bara e kembraeg hag e kerneveureg, bairín en iwerzhoneg.
- Anavezet evel anv-tiegezh : Poezevara (pouez e vara).
Anv-kadarn
bara /ˈbɑːra/ hollek gourel
- Boued fardet bleud, dour, holen ha goell. Pobet (poazhet en ur forn) e vez gant ur pober peurliesañ.
- Bara gwenn d'ar c'hi, ha bara du d'ar mevel. — (Fañch an Uhel, Kontadennoù ar Bobl 2, Al Liamm, 1985, p. 17.)
- A-wechoù koulskoude, pa glañve ar vamm-gozh, ha ret dezhi chom war he gwele gant ar remm, Yun a yae, bep lun, d'ar vorc'h, da gerc'hat ur bara a bemp lur. — (Jakez Riou, Geotenn ar Werc'hez ha danevelloù all, Al Liamm, 1957, p. 31.)
- Ar gwellañ bara da zebriñ
A vez gounezet o c'hweziñ.[1]
- bara panenn
Troioù-lavar
Deveradoù
Krennlavarioù
- Debrit bara sec'h
Hag e teuy tev ho prec'h — (Yeun ar Gow, E Skeud Tour Bras Sant Jermen, 1955, eil emb. Al Liamm, 1978, p. 24.)
Troidigezhioù
Daveoù
Roll an daveoù :
- [1] : Dictionnaire breton-français, Troude, p. 795.
Kembraeg
Anv-kadarn
bara /Distagadur ?/
- Bara.
Kerneveureg
Anv-kadarn
bara /Distagadur ?/
- Bara.