azen
Ur pennad eus ar Wikeriadur, ar geriadur liesyezhek frank a wirioù.
Taolenn |
Brezhoneg
Etimologiezh
- Diwar ar ger latin asinus.
- Meneget er C'hatolikon (asen).
- Kar d'ar gerioù asyn e kembraeg, asen e kerneveureg.
Anv-kadarn
azen /ˈaːzɛn/ gourel, liester azened, ezen
- Bronneg doñv (Equus asinus), damheñvel ouzh ur marc'h bihan.
- Hinnoal a ra an azen.
- Den berr e spered.
- Azen gornek ma'z out !.
Stumm all
- En doare-skrivañ etrerannyezhel e vez skrivet asen.
Deveradoù
Troidigezhioù
Krennlavaroù
- Azen dre natur Ne oar ket lenn e skritur.
- An hini a lavar e oar pep tra A ziskouez eo an azenañ.
- Un azen bev zo gwelloc’h eget daou varc’h marv.
Gwelet ivez
- Ar pennad azen e-barzh Wikipedia
