azen
Ur pennad eus ar Wikeriadur, ar geriadur liesyezhek frank a wirioù.
Taolenn |
Brezhoneg
Etimologiezh
- Diwar ar ger latin asinus.
- Meneget er C'hatolikon (asen).
- Kar d'ar gerioù asyn e kembraeg, asen e kerneveureg.
Anv-kadarn
| Unander | Liester | |
|---|---|---|
| Gourel | azen /ˈɑːzɛn/ |
azened /a.ˈzɛnː.et/ |
| Benel | azenez /a.ˈzɛnː.es/ |
azenezed /a.zɛ.ˈneː.zet/ |
azen /ˈɑːzɛn/ gourel (liester azened, ezen)
- Bronneg doñv (Equus asinus), damheñvel ouzh ur marc'h bihan.
- Hinnoal a ra an azen.
- Den berr e spered.
- Azen gornek ma'z out ! — (Klaoda ar Prad, An teir c'had ; Ar mevel laer, Ti-moulerezh Sant-Gwilherm, Sant-Brieg, 1908, p. 25.)
- Azen diot ma'z out, e-lec'h teir n'eus nemet div. — (Klaoda ar Prad, An teir c'had ; Ar mevel laer, Ti-moulerezh Sant-Gwilherm, Sant-Brieg, 1908, p. 14.)
Doareoù-skrivañ all
- En doare-skrivañ etrerannyezhel e vez skrivet asen.
Deveradoù
Troidigezhioù
Krennlavaroù
- Azen dre natur Ne oar ket lenn e skritur.
- An hini a lavar e oar pep tra A ziskouez eo an azenañ.
- Un azen bev zo gwelloc’h eget daou varc’h marv.
Gwelet ivez
- Ar pennad « azen » e-barzh Wikipedia
