az
Ur pennad eus ar Wikeriadur, ar geriadur liesyezhek frank a wirioù.
Taolenn |
Brezhoneg
Etimologiezh
Raganv-gour
az /as/
- Raganv-gour redadenn an eil gour unan implijet evel renadenn eeun, etre ar rener hag ar verb.
- Hag e ve yen da wad, en-berr ni az tommo. — (Fañch an Uhel, Sainte Tryphine et le Roi Arthur, Presses Universitaires de Rennes, Terre de Brume, p. 438.)
- Ec'han ivez d'az lazhañ aze evel ur c'hi. — (Fañch an Uhel, Kontadennoù ar Bobl 1, Al Liamm, 1984, p. 272.)
- Klenk ar c'horf en un tu bennak, ha me az paeo mat. — (Fañch an Uhel, Kontadennoù ar Bobl 3, Al Liamm, 1988, p. 202.)
- Me az lazho evel ur vuzhugenn. — (Troude ha Milin, Labous ar wirionez, Skridoù Breizh, 1950, p. 144.)
- Me az kar hag az karo, Agnez ! — (Loeiz ar Floc'h, Trubuilhou ar seiz potr yaouank, 1927, p. 29.)
- Implijet a-raok furmoù 'zo eus ar verb « bezañ » da sevel furmoù displeget ar verb « kaout » en eil gour unan.
- War-lerc'h an araogenn « da », d'ober « d'az » (a vez skrivet da'z bremañ).
Notenn
- Kemmadur dre galetaat goude « az ».
- Ped start Intron Varia Gerzent d'az tiwall mat. — (Lan ar Bunel, Laouig ar Penker, eun danvez beleg, Brest, 1929, p. 33.)
Doareoù-skrivañ all
- Skrivet « a'z » a-wechoù.
