strinkañ

Brezhoneg

Etimologiezh

Difetisaet eus strinkell.^[1]

Anv-kadarn

strinkañ /ˈstrĩŋkã/ verb kreñv eeun (displegadur)

1. Stlepel un dra gant nerzh.
   • War o lerc'h ur fuilherez a strinko ar foenn troc'het a bep tu, o dispako brav da sec'hañ. — (Brogarour, Onenn, 1936, p. 81.)
   • Al loar, o sevel, a strink war an douaroù, sklêrijenn c'hwek ha damsklaer. — (Brogarour, Onenn, Gwengamp, 1936, p. 94.)
   • Eur gomz dievez ebken a viche bet avoualac’h evit lakaat martoloded ar republik, pe ar c’hos garde-kotet, da zont da enezen Rouzik, da lammet var ar gristenien vad ha d’ho strinka e goueled ar mor. — (Lan Inizan, Emgann Kergidu 1, Brest, 1877, eil emb. Al Liamm 1977, p. 79.)
2. Dont er-maez gant nerzh.
   • ur c'hoarzh o strinkañ
   • strinkañ a rae ar gwad eus e fri, An Here
   • ma zad a lamme er poull ken e strinke dour dreist e benn, An Here
3. difoupañ:
   • strinkañ reas Amlet war al leurenn
4. en em strinkañ

Deveradoù

• strinkad
• strinkadenn
• strinkell
• strinkellikat
• strinkenn
• strinker
• strinkerez
• strinkerezh

Troienn

• strinkañ an trebez war-lerc'h ar billig

Troidigezhioù

• galleg : jeter ^(fr) , lancer ^(fr)

Daveoù

Roll an daveoù :

• ^[1] : Lexique Étymologique des termes les plus usuels du Breton Moderne, p. 256.