Mont d’an endalc’had

sil

Ur pennad eus ar Wikeriadur, ar geriadur liesyezhek frank a wirioù.

Brezhoneg

Etimologiezh

Anv-kadarn

sil /ˈsiːl/, gourel; liester : siloù, silioù ( /ˈsiːlju/,) .

  1. Benveg da silañ.
    • Silañ laezh, yod
  2. avel-sil : avel a dremen dindan dor pe brenestr.

Etimologiezh

Savet diwar sil-, pennrann ar verb silañ, hep dibenn-ger.

Furm verb

sil /ˈsiːl/

  1. Furm ar verb silañ e trede gour unan an amzer-vremañ, en doare-disklêriañ.
    • Ha p'o gwel deuet en ti, e kemer ar glorenn, e sil ar yod e-barzh, e seblant er c'hempenn [...]. — (Joakim Gwilhom, Livr el labourer, Lamarzelle, Gwened, 1849, p. 15.)
  2. Furm ar verb silañ en eil gour unan an doare-gourc'hemenn.


  • -Yannig Berr, Kant toull 'barzh e revr.

- Ar sil