ruilh

Brezhoneg

Verb

ruilh

1. Furm an trede gour unan eus ar verb ruilhal en amzer-vremañ.
   • [...] ; ha gwad ar peulvan a ruilh hag a ya da beurleunia ar fozad dour. — (Ivon Krog, Eur Zac'had Marvailhou, Buhez Breiz, Kemper, 1924, p. 86.)
   • Paotred ar skol a youc'h war lein ar wrac'hell ha drammoù a ruilh d'an traoñ ; [...]. — (Jakez Riou, Geotenn ar Werc'hez ha danevelloù all, Al Liamm, 1957, p. 34.)
2. Ruilhal un dra en e benn : soñjal en un dra
   • Ruilh un dra bouezus en e benn . Trubuilhou an Aotrou Gargam. 1.
3. Ruilhal un dra en e c'hodell .

Anv-kadarn

ruilh

1. Ober ur ruilh: ruilhal.
2. Ober ur ruilh er foenn: ruihal er foenn, c'hoari daou er foenn.

Deveradoù

• diruilh
• diruilhal
• ruilhal
• ruilhañ

Gerioù kevrennek

• a-ruilh
• botoù-ruilh
• kador-ruilh

Anv-kadarn

ruilh gourel

1. Benveg da blaenaat an douar.
2. C'hoariell bugel, evel ur rod, da ruilhal en ur porzh, war un hent.