leuniot

Ur pennad eus ar Wikeriadur, ar geriadur liesyezhek frank a wirioù.

Brezhoneg

Etimologiezh

Savet diwar « leun- », pennrann ar verb « leuniañ », ur glebiadur notet « -i- », hag an dibenn-ger « -ot ».

Furm verb

leuniot /ˈlœ̃njɔt/

  1. Furm ar verb leuniañ en eil gour lies an amzer-da-zont, en doare-disklêriañ.