kredet

Ur pennad eus ar Wikeriadur, ar geriadur liesyezhek frank a wirioù.

Brezhoneg

Etimologiezh

Savet diwar « kred- », pennrann ar verb « krediñ », hag an dibenn-ger « -et ».

Furm verb

kredet /ˈkreːdet/

  1. Anv-gwan-verb ar verb krediñ.
    • N'en deus ket kredet c'hoazh goulenn he soñj diganti. — (Brogarour, Onenn, Gwengamp, 1936, p. 63.)
  2. Furm ar verb krediñ e trede gour unan an doare-gourc'hemenn.