koanient

Ur pennad eus ar Wikeriadur, ar geriadur liesyezhek frank a wirioù.

Brezhoneg

Etimologiezh

Savet diwar « koan- », pennrann ar verb « koaniañ », ur glebiadur notet « -i- », hag an dibenn-ger « -ent ».

Furm verb

koanient /Distagadur ?/

  1. Furm ar verb koaniañ e trede gour lies an amzer-dremenet ledan, en doare-disklêriañ.
  2. Furm ar verb koaniañ e trede gour lies an doare-gourc'hemenn.