kloukañ

Brezhoneg

Etimologiezh

Diwar klouk hag -añ

Furm anv-gwan

kloukañ /ˈklukːã/

1. genaouekañ

Verb

kloukañ /ˈklukã/ verb kreñv eeun (displegadur)

1. Debriñ evel ur c'hlouk, re vuan.
2. Lonkañ.
   • ... ; bep tro e tape un dra bennak da gloukañ, met dalc'hmat e veze, hervez ma kave dezhañ, blas ar re nebeut gant e vannac'h ; ... — (Jarl Priel, Va Zammig Buhez, Al Liamm, 1954, p. 28.)
   • Menel a reas eno daouzek vloaz, rak va Doue ne oa ket ur gwall-baotr adal ne gave ken lañs da gloukañ rom. — (Jarl Priel, Va Zammig Buhez, Al Liamm, 1954, p. 63.)

Deveradoù

• kloukadenn
• klouket

Troidigezhioù

• galleg : ^(fr)