harluet

Brezhoneg

Etimologiezh

Diwar harlu, pennrann ar verb harluañ, hag an dibenn-ger -et.

Furm verb

harluet /arˈlyːet/

1. Anv-gwan-verb ar verb harluañ.
   • [...], e kave dezhi e oa evel harluet eus Ti an Aotrou Doue. — (Jakez Konan, NOZ AR PELLGENT, Al Liamm niv. 65, Du-Kerzu 1957, p. 10.)
   • Harluet gant kement den fall a zo er vro, n’hor beuz da rei digemer ha bara d’eomp nemed an dud vad, an dud a gar Doue hag ar Roue, tud hag an disterra diskuill pe flatrerez a zo avoualac’h evit lakaat ar republikaned da varn d’ar maro. — (Lan Inizan, Emgann Kergidu 1, Brest, 1877, eil emb. Al Liamm 1977, p. 85.)

Troidigezhioù

• galleg : exilé ^(fr)
• saozneg : exiled ^(en)
• spagnoleg : desterrado ^(es)