gwilioud

Ur pennad eus ar Wikeriadur, ar geriadur liesyezhek frank a wirioù.
Sauter à la navigation Sauter à la recherche

Brezhoneg

gwilioud

  1. Ober ar vaouez pa c'han ur bugel
      • Ret eo hastañ da[1] lakaat ar memproù-mañ da antren adarre er vatris goude bezañ lakaet ar wreg poaniet war he c'hein ; he fenn hag he c'horf-bras izelaet hag he feskennoù uhelaet, etc. hag esa ober ar gwilioud. — (Joseph Raulin, troet e brezhoneg gant Bouestard de La Touche, Instructions succintes sur les accouchements, Montroulez, 1774, p. 147.)

Deveradoù


Troidigezhioù

  • Hastañ ober, peuvuiañ.