gwalc'hiñ

Ur pennad eus ar Wikeriadur, ar geriadur liesyezhek frank a wirioù.
Mont d’ar merdeerezh Mont d’ar c’hlask

Brezhoneg

Nuvola apps bookcase.svg Etimologiezh

Meneget er C'hatolikon (guelchiff).
Da geñveriañ gant ar gerioù golchi en kembraeg, golghy en kerneveureg, folcadh en iwerzhoneg.

Open book 01.svg Verb

gwalc'hiñ /ˈɡwalɣĩ/ (anv-gwan-verb : gwalc'het) (displegadur)

  1. Naetaat un dra bennak (listri) gant dour, pe gant ul liñvenn all a-wechoù.
  2. Naetaat e gorf pe un darn eus e gorf gant dour ha saovon.
    Ret eo din gwalc'hiñ ma daouarn. — (Jules Gros, Le trésor du breton parlé Troisième Partie, 1974, p. 116.)

<skouer>.

Stummoù all

golc'hiñ (stumm gwenedek pe gozh)

Gerioù kevrennek

Troioù-lavar

Troidigezhioù