distagadur

Ur pennad eus ar Wikeriadur, ar geriadur liesyezhek frank a wirioù.
Aller à la navigation Aller à la recherche

distagadur /di.staˈɡɑː.dyr/

  1. An doare ma vez distaget ar sonioù er genoù.
    • Distagadur ar brezhoneg.