diskargañ

Gwelet ivez : diskargan

Brezhoneg

Gerdarzh

Savet diwar ar rakger dis-, an anv-kadarn karg, hag al lostger -añ.

Meneget evel Discargaff er C'hatolikon.

Verb

Kemmadur	Furm
digemm	diskargañ
blotaet	ziskargañ
c'hwezhet	digemm
kaletaet	tiskargañ
amreizh	tiskargañ

diskargañ /dis.ˈkar.ɡã/ verb kreñv eeun (anv-gwan-verb : diskarget) (displegadur)

1. Tennañ un dra bennak eus un endalc'had bennak, pe diwar den pe loen a zoug ur garg : diskargañ ur c'harr, ur garg.
   • Deus da sikour ac'hanomp da ziskargañ ar sac'hadoù patatez-mañ. — (Jules Gros, Le trésor du breton parlé Deuxième Partie, 1970, p. 115.)

Gerioù heñvelster

• diskarg

Stummoù rannyezhel

• diskargiñ

Gerioù kar dre o ster

• adkargañ
• kargañ
• peurgargañ

Deveradoù

• diskargadenn
• diskargadur
• diskarger

Krennlavar

• Bez 'eus gwrac'hed hag a fell dezho ober war-dro ar re glañv ; daoust ha n'eo ket digant unan diouto am befe klevet ar c'hrennlavar-mañ :
  Pa vez ar boan en he gwashañ
  E vez dare ar gor da ziskargañ ? — (Jarl Priel, Va Buhez e Rusia, Al Liamm, 1955, p. 17.)

Troidigezhioù

• alamaneg : ausladen ^(de)
• galleg : décharger ^(fr)
• italianeg : discaricare ^(it)
• portugaleg : descarregar ^(pt)
• saozneg : (to) unload ^(en)
• spagnoleg : descargar ^(es)