dilaouañ

Ur pennad eus ar Wikeriadur, ar geriadur liesyezhek frank a wirioù.
Mont da : merdeiñ, klask

Brezhoneg

Diwar di-, laou, hag -añ.


dilaouañ

  1. tennañ laou eus penn un den, eus penn ur bugel alies: dilaouañ un den , ur penn, blev un den.
  2. (dre fent) : kannañ, dornañ, bazhata.
    • Evel-se e oa bet dilaouet. TBP 3/27