dichañs

Brezhoneg

Eus di- ha chañs.

Anv-kadarn

dichañs /ˈdiʃːãs/ benel

1. • Gwir eo, » emezi. « Digouezet ez eus warnout eur maread a zichañs. — (Yann ar Floc'h, Koñchennou eus Bro ar Stêr Aon, Levrdi Le Dault, Kemper, 1950, p. 275.)

Gerioù heñvelster

• gwallchañs

Deveradoù

• dichañsañ
• dichañsus

Troidigezhioù

• galleg : malchance ^(fr) ;