bruched

Brezhoneg

Etimologiezh

→ Etimologiezh da glokaat (Ouzhpennañ)

Anv-kadarn

bruched /ˈbryʃːɛt/ gourel (liester : bruchedoù)

1. Lodenn eus ar c'horf, etre ar gouzoug hag ar c'hof.
   • Sell ma yar, pegen leun eo he bruched. — (Jules Gros, Le trésor du breton parlé Deuxième Partie, 1970, p. 67.)
   • Amañ zo arru ur vandennad merc'hed, ha dispak war o bruched. — (Jules Gros, Le trésor du breton parlé Deuxième Partie, 1970, p. 67.)

Gerioù heñvelster

• bruch
• brusk

Deveradoù

• bruchedad
• bruchedek
• bruchedet
• bruchediñ
• brucheta

Troioù-lavar

• c'hwezañ e vruched
• lavaret etre e roched hag e vruched

Troidigezhioù

• galleg : poitrine ^(fr)