ar-

Ur pennad eus ar Wikeriadur, ar geriadur liesyezhek frank a wirioù.
Mont da : merdeiñ, klask
Eilstummoù tipografek Gwelet ivez : ar, àr

Brezhoneg

Nuvola apps bookcase.svg Etimologiezh

Kerneveureg ar, kembraeg ar « tost », iwerzhoneg ar « dirak », galianeg are-, ar- e-barzh Are-mor-ica en deus roet Armorica « Arvor », « Arvorig » (ar vro a-hed ar mor), da geñveriañ gant ar sañskriteg pari « tro-dro », an henc'hresianeg περῚ « tro-dro », παρᾺ « e-kichen », al latin per « a-dreuz », ar goteg fair- (en deus roet ar rakger alamanek ver-), faur- « dirak » (alamaneg vor-).[1]

Open book 01.svg Rakger

ar /ar/

  1. Rakger a dalv kement hag e-kichen, tost, pe war-zu, a-hed, stok.
  • E gavout a reer koulz e-barzh anvioù-verb evel anvioù-kadarn pe anvioù-gwan.

Gerioù kevrennek

(roll diglok)

Books-aj.svg aj ashton 01.png Daveoù

Roll an daveoù :