alan
Neuz
Brezhoneg
- → Etimologiezh da glokaat (Ouzhpennañ)
Anv-kadarn
alan /ˈɑː.lãn/ hollek benel
- Stumm all ar ger « anal ».
- kemer alan
- Met, dre eurvad, e chom sioul ; eur c’houzougad alan hepken en deus kemeret. — (Yann ar Floc'h, Koñchennou eus Bro ar Stêr Aon, Levrdi Le Dault, Kemper, 1950, p. 106.)
- lonkañ alan : kemer alan er c'horf, er skevent
- Pa lonkan ma alan, TBP
- bezañ berr e alan
- bezañ en alan ub
- Adalek ma veze bet e-ti e vamm pe e-ti e c’hoar, pa veze bet en o alan, n’am beze peoc’h ebet er gêr gantañ, TBP 2/14
- tennañ e alan
- Sac'het eo e alan : ne denn ket e alan ken.