Mont d’an endalc’had

afal

Ur pennad eus ar Wikeriadur, ar geriadur liesyezhek frank a wirioù.

Kembraeg

Etimologiezh

Da geñveriañ gant ar gerioù brezhonek ha kerneveurek aval, hag an iwerzhoneg aball, uball, úll... Dont a rafe neuze diwar ur ger keltiek *aballo- a vefe deveret diwarnañ an anv divoutin galianek Aballō a zo deuet da vezañ Avallon « Avalenneg ». Amprestet digant al latin [māllum] Abellānum dre ma oa brudet avalennegi kêr Abella e Campania (Avellino hiziv an deiz).[1]

Anv-kadarn

afal /ˈɑː.val/ gourel, liester afalau

  1. Aval.
    Coeden afalau « gwezenn avaloù, avalenn ».
    Afalau surion « grigoñs ».

Deveradoù

Daveoù

Roll an daveoù :