adelgezh

Brezhoneg

Penn kizellet ur vaouez roman, dezhi un adelgezh.

Etimologiezh

Savet diwar ar rakger « ad- » hag an anv-kadarn « elgezh ».

Anv-kadarn

adelgezh /ad.ˈɛl.ɡes/ benel (liester adelgezhioù ; skrivet adelgez e Geriadur Hemon.

1. Gwiskad druzoni endan-groc'hen a-is d'an elgezh hag a hañval bezañ un eil elgezh.
   • En aner e klaskas gant e sell an den fur, Nikolas Vedder, gant e zremm ledan, e adelgez hag e gorn-butun hir ha kaer, na leze da zont er-maez eus e c'henou nemet koumoulenou moged e-lec'h prezegennou didalvez ; [...] — (Washington Irving, Eun hir a gousk, troet gant Erel Keralban, Gwalarn niv. 52, Meurzh 1933, p. 20.)
   • Ur Junon aet un tammig war an oad, atav gresian trolinenn he dremm, gant un adelgez, avat, kaer he doa astenn he groñj, o kreskiñ a zeiz da zeiz. — (Roparz Hemon, Viktor ha Petronilh, Al Liamm, niv. 387, Gouere - Eost 2011, p. 48.)

Gerioù heñvelster

• adc'hroñj

Troidigezhioù

• daneg : dobbelthage ^(da)
• esperanteg : duobla mentono ^(eo)
• euskareg : kokozpeko ^(eu)
• finneg : kaksoisleuka ^(fi)
• galleg : double menton ^(fr)
• gresianeg : διπλοσάγονο ^(el) (diploságono)
• italianeg : doppio mento ^(it)

• makedoneg : подбрадок ^(mk) (pódbradok)
• ouzbekeg : baqbaqa ^(uz)
• roumaneg : gușă ^(ro)
• saozneg : double chin ^(en)
• sikilianeg : buccularu ^(scn)
• sinaeg : 雙下巴 ^(zh) , 双下巴 ^(zh) (shuāngxiàba)
• spagnoleg : papada ^(es)