gwiskañ

Ur pennad eus ar Wikeriadur, ar geriadur liesyezhek frank a wirioù.
Mont da : merdeiñ, klask

Taolenn

Brezhoneg

Nuvola apps bookcase.svg Etimologiezh

Savet diwar ar ger gwisk hag al lostger -añ.
Kavet en henvrezhoneg (uuiskyd).
Meneget er C'hatolikon (guisquaff).
Da geñveriañ gant ar verboù gwisgo en kembraeg, gwysca en kerneveureg.

Open book 01.svg Verb

gwiskañ /ˈɡwis.kã/ verb kreñv eeun (displegadur)

  1. Goleiñ e gorf gant dilhad pe ur pezh dilhad.
    • <skouer>.
  2. Lakaat e zilhad da unan bennak.
    • <skouer>.
  3. Paeañ dilhad da unan bennak.
    • Penaos, e c'hellfemp-ni bevañ Laouig er skol, hag e wiskañ ? — (Lan ar Bunel, Laouig ar Penker, eun danvez beleg, Brest, 1929, p. 44.)
    • Me va-unan, daoust ha n'on ket pinvidik, a sikouro ivez gwellañ ma c'hellin da vevañ ha da wiskañ ar paotr. — (Lan ar Bunel, Laouig ar Penker, eun danvez beleg, Brest, 1929, p. 45.)

en em wiskañ verb emober

  1. Lakaat dilhad.
    • It d'en em wiskañ. — (Roparz Hemon, Viktor ha Petronilh, Al Liamm, niv. 387, Gouere-Eost 2011, p. 59.)

Stumm all

gwiskiñ

Deveradoù

Troidigezhioù

Ostilhoù personel
Esaouennoù anv

Adstummoù
Oberoù
Merdeiñ
Boest ostilhoù
Yezhoù all