aotren

Ur pennad eus ar Wikeriadur, ar geriadur liesyezhek frank a wirioù.
Mont da : merdeiñ, klask

Taolenn

Brezhoneg

Nuvola apps bookcase.svg Etimologiezh

Savet diwar « aotre », hag « -en ».

Open book 01.svg Verb

aotren /ˈɔ.trɛn/ verb kreñv eeun (displegadur)

  1. Aotren ober un dra bennak : reiñ aotre da ober an dra-se.
  2. Aotren un den da ober un dra bennak : reiñ aotre dezhañ da ober an dra-se.
  3. Aotren ober un dra bennak : prizout ober un dra bennak: plijout da un den ober un dra; teurvezout.
    • Aotreit degemer eus hon daouarn ar gurunenn. — (FHAB, 1865, 187.)

aotren verb kreñv dieeun

  1. Aotren d'un den ober un dra bennak : reiñ aotre dezhañ da ober an dra-se.
    • Mar aotreit din, e lennin va danevellskrid da gentañ. — (Roparz Hemon, Viktor ha Petronilh, Al Liamm, niv. 387, Gouere-Eost 2011, p. 72.)

Deveradoù

Troidigezhioù