staotat

Brezhoneg

Gerdarzh

Savet diwar an anv-kadarn staot hag al lostger -at.

Un olifant o staotat.

Gargantua a staote e gazeg war bennoù an dud.

Verb

staotat /ˈstɔ.tːat/ verb gwan (anv-gwan-verb : staotet) (displegadur)

1. fregiñ, troazhañ, teurel dour
   • Glav a rae, paotr kaezh, evel teir buoc'h o staotat! TBP
2. staotat dour, gwin :
   • Ya, ar sul ma staoto ar saout gwin-ardant pe chufere... [...] ? — (Jarl Priel, Kleñved an Togn, Al Liamm - Tir na n-og, 1952, p. 11.)

Deveradoù

• staotadenn
• staotadur
• staotek
• staotell
• staoter, staoterez
• staoterezh
• staoteri
• staotigell
• staotigenn
• staotouer
• staotus

Gerioù kevrennek

• c'hoant-staotat
• staotlec'h

Krennlavar

• E-lec'h ma staot ur c'hi
  E staot daou pe dri.

Troidigezhioù

• galleg : pisser ^(fr)