dibluañ

Brezhoneg

Eus diblu hag -añ.

Verb

dibluañ

1. Tennañ ar plu diwar ul loen.
   • « [...]. Bugaligou a zo bet laeret diwarnañ, lazet, dibluet, rostet ha debret gant an torfedour a welit hag a selaouit. [...] ! — (Jakez Riou, Troiou-Kamm Alanig al Louarn I, Gwalarn niv. 89, Ebrel 1936, p. 42.)

Gerioù heñvelster

• displuañ
• displuennañ