troio

Ur pennad eus ar Wikeriadur, ar geriadur liesyezhek frank a wirioù.
Sauter à la navigation Sauter à la recherche

Brezhoneg

Nuvola apps bookcase.svg Etimologiezh

Savet diwar tro-, pennrann ar verb treiñ, an dibenn-ger -o hag un -i- etrevogalennek

Open book 01.svg Furm verb

troio /ˈtrojːo/

  1. Furm ar verb treiñ e trede gour unan an amzer-da-zont, en doare-disklêriañ
Na c'houi, lenner pe lennerez aketus a zo, a vefe evit divinout penôs e troio ar gôz-man ?... — (Fañch al Lae, Bilzig, Kemper, 1925, p. 151.)
« Mar kendalc'hez da livañ du ar vuhez, a echuas Melegan, e troio da Vamm Yaouank da Vater Dolorosa... [...]... Gra un hej d'ar balafenned du, satordallik ! — (Youenn Drezen, Itron Varia Garmez, Skrid ha Skeudenn, 1941, Al Liamm, 1977, p. 213.)
— « Ur wreg fur am eus, » emezañ, « ha birviken ne droio da fall. [...]. » — (Troude ha Milin, Labous ar Wirionez ha Marvailhoù all, Skridoù Breizh, 1950, p. 14.)

Stummoù all

Stummoù rannyezhel

Gerioù kevrennek

Troidigezhioù