tostaio

Brezhoneg

Gerdarzh

Savet diwar tosta-, pennrann ar verb tostaat, an dibenn-ger -o hag un -i- etrevogalennek.

Furm verb

Kemmadur	Furm
digemm	tostaio
blotaet	dostaio
c'hwezhet	zostaio
kaletaet	digemm
amreizh	digemm

tostaio /tɔs.ˈta.jːo/

Furm ar verb tostaat e trede gour unan an amzer-da-zont, en doare-disklêriañ

Hep kemmadur :

Red da Vilzig mont da ober an dro dindan avel : ar mor eno a zo doun : dre eno e tostaio eus an daou bunse. — (Fañch al Lae, Bilzig, Kemper, 1925, p. 144.)

Gant ur c'hemmadur dre vlotaat (war-lerc'h ar rannig-verb a, da skouer) :

Neuze, unan eus floc'hed Arzhur a dostaio ouzh ar marc'h o krenañ c'hoazh gant ar spont hag, [...]. — (Langleiz, Romant ar Roue Arzhur/levrenn I : Marzhin, Al Liamm, 1975, p. 78.)

Stumm all

tostay

Stummoù rannyezhel

tostao

Troidigezhioù

galleg : (elle)/(il) (s')approchera ^(fr)