tiskoueze

Ur pennad eus ar Wikeriadur, ar geriadur liesyezhek frank a wirioù.
Sauter à la navigation Sauter à la recherche

Brezhoneg

Nuvola apps bookcase.svg Etimologiezh

Eus diskoueze gant ur c'hemmadur dre galetaat (d > t)

Open book 01.svg Furm verb

Kemmadur Furm
hep diskoueze
dre vlotaat ziskoueze
dre c'hwezhañ digemm
dre galetaat tiskoueze
amreizh tiskoueze

tiskoueze /tiˈskweː(z)e/

  1. Furm ar verb diskouez e trede gour unan an amdremened, en doare-disklêriañ
a) Hag e tiskoueze dornadoù aour hag arc'hant. — (Fañch an Uhel, Kontadennoù ar Bobl/1, Al Liamm, 1984, p. 157.)
b) Evit ar wech avat, strafuilhetoc'h c'hoazh eget ar plac'h en em zalc'he en he sav dirazañ, e tiskoueze bezañ, hag e oa ! — (Langleiz, Romant ar Roue Arzhur/levrenn I : Marzhin, Al Liamm, 1975, p. 83.)
ch) — [...]. E-giz-all, e c'hell bezañ kuzhet e wetur ivez e-touez ar gwez a zo amañ, hag e tiskoueze en diavaez ar gwez pin, ivin, sipre, ar gwezigoù lore a stanke an ode diouzh tu an hent. — (Yann Gerven, Brestiz o vreskenn, Al Liamm, 1986, p. 38.)

Stummoù rannyezhel