teuen

Ur pennad eus ar Wikeriadur, ar geriadur liesyezhek frank a wirioù.
Aller à la navigation Aller à la recherche

Brezhoneg

Nuvola apps bookcase.svg Etimologiezh

Eus deuen gant ur c'hemmadur dre galetaat (d > t)

Open book 01.svg Furm verb

Kemmadur Furm
hep deuen
dre vlotaat zeuen
amreizh teuen

teuen /ˈtøːɛn/

  1. Furm ar verb dont e kentañ gour unan an amdremened, en doare-disklêriañ
— D'ho kwelout eo e teuen, ” padre ”. Bemdeiz, hiviziken, c'hwi am gwelo amañ. — (Youenn Drezen, Sizhun ar Breur Arturo, Al Liamm, 1971, p. 40.)
Drouk e teuen da vezañ ... — (Pêr Denez, Glas evel daoulagad c'hlas na oant ket ma re, Al Liamm, 1979, p. 53.)

Stummoù rannyezhel