soubañ

Ur pennad eus ar Wikeriadur, ar geriadur liesyezhek frank a wirioù.
Sauter à la navigation Sauter à la recherche

Brezhoneg

WikiLettreMini.svg

Nuvola apps bookcase.svg Etimologiezh

Savet diwar an anv-kadarn soub hag al lostger -añ

Open book 01.svg Verb

soubañ /ˈsuːbã/ verb kreñv eeun (displegadur)

  1. → Termenadur da glokaat (Ouzhpennañ)
    • Hag ar follez all da sellet outi un herrad amzer ha trumm da soubañ he daouarn e-kreiz ar poullad a rae gwad ma mamm... — (Herve ar Gall, Koulz ar c'hastrilhez, Embannadurioù Al Liamm, 2008, p. 81.)
    • Neuze e soubas penn e fri er varrikenn didal a oa dindan korzenn an doenn ha, goude bezañ sachet gantañ kement ha ma c’helle, e strinkas ken herr e friad dour ouzh ar c’hrennard, ... — (Yeun ar Gow, E Skeud Tour Bras Sant Jermen, eil emb. Al Liamm, 1978, p. 29.)
    • Soubet eo en e zour-c'hwez. — (Youenn Drezen, Sizhun ar Breur Arturo, Al Liamm, 1971, p. 12.)
    • Pavata brec’h Harry a reas an tasmant, ma kavas da Harry en devoa soubet anezhi en ur c’helorniad dour yenskorn. — (J.K. Rowling, lakaet e brezhoneg gant Mark Kerrain, Harry Potter ha Maen ar Furien, An Amzer embanner, 2012, p. 128.)
    • ..., hag o skeiñ a-dro jouiz war feskennoù noazh o c'heneil peb a senklennad gant gwalennigoù aozilh laosket da soubañ un nozvezh-pad en ur pentoniad dour sall ha gwinegr. — (Jarl Priel, Amañ hag Ahont, Al Liamm, 1957, p. 32.)

Deveradoù

Troioù-lavar

Troidigezhioù