ro peoc'h

Brezhoneg

Diwar reiñ peoc'h.

Troioù-lavar

ro peoc'h

1. Furm eil gour unan doare-gourc'hemenn ar verb reiñ peoc'h:
   • Ro peoc'h ta , genaouek, eleac'h gwela evel ur plac'hik. — (Adrien de Carné, Saïk ar paotr fin, Moullerez ru ar C'hastel Brest, 1912, p. 6.)
   • Va breur, ro peoc’h, en an’ Doue ! — (Yann ar Floc'h, Koñchennou eus Bro ar Stêr Aon, Levrdi Le Dault, Kemper, 1950, p. 35.)
   • Ro peoc'h, eme Louarn dezi — (Yann ar Floc'h, Koñchennou eus Bro ar Stêr Aon, Levrdi Le Dault, Kemper, 1950, p. 217.)
   • '« Ro peoc’h, filhor. A-benn ar fin e vezi klevet. » — (Yann ar Floc'h, Koñchennou eus Bro ar Stêr Aon, Levrdi Le Dault, Kemper, 1950, p. ??.)
   • Ro peoc'h gant ar vez, turubail ! — (Mellou gevier, Le Courrier du Finistère niv. 299, 1885, p. 2b.)
   • Ro peoc'h, penn gaouiad ! — (Jules Gros, Le trésor du breton parlé Deuxième Partie, 1970, p. 170.)
   • Debr boued ha ro peoc'h ! — (Jules Gros, Le trésor du breton parlé Deuxième Partie, 1970, p. 61.)
2. Reiñ peoc'h da unan bennak : lezel unan bennak e peoc'h.
   • Ro peoc'h d'an dud. — (?, p. ?.)

Gerioù heñvelster

• roit peoc'h
• ro peoc'h din

Gerioù enepster

• ne ro peoc'h ebet

Troidigezhioù

• kembraeg : cae dy geg ^(cy) , cae dy ben ^(cy) , cae dy dwll ^(cy)
• galleg : ferme ton bec ^(fr) , ferme ta gueule ^(fr) , ferme-la ^(fr)

• saozneg : shut up ^(en)
• spagnoleg : callate ^(es)