ranker

Brezhoneg

Etimologiezh

Diwar rank-, pennrann ar verb rankout, hag an dibenn-ger -er.

Furm verb

ranker /ˈrãŋkɛr/

1. Furm dic'hour ar verb rankout en amzer-vremañ an doare-disklêriañ.
   • Jilig. — [...], e ranker kemeret da ziveza ar pez a vez bet great fae warnan da genta ! — (Yann-Vari Perrot, An Aotrou Kerlaban Pez farsus e 3 Arvest, Brest, 1922, p. 46.)
   • — Ma plij d'it a zo kement hag a ranker, eme ar roue ; [...] — (G. MILIN, Gwechall-goz e oa..., Kemper, 1924, p. 7.)
   • Estreget ar pezh a vez plijadur oc'h ober a ranker da ober. Skrivit hen eta ! — (Yann-Vari Perrot, E-tal ar poull, C'HOARIVA BREZHONEK, Pemp pezh-c'hoari berr, Skridoù Breizh, 1944, p. 44.)
   • — [...]. Seul uheloc'h e saver er vuhez, seul vihanoc'h a se e ranker diskouez bezañ. [...]. — (Edouarzh Ollivro, troet gant Jakez Konan, Pikoù Mab e Dad, Mouladurioù Hor Yezh, 1983, p. 308.)

Troidigezhioù

• galleg : (on) doit ^(fr)