lintrañ

Brezhoneg

Etimologiezh

→ Etimologiezh da glokaat (Ouzhpennañ)

Verb

lintrañ /ˈlĩntrã/ verb gwan, anv-gwan-verb lintret

1. Disteuler gouloù.
   • Trizek kein o vont hag o tont, eus an tu dehou d'an tu kleiz, ar filc'hier o lintrañ pa ziskrogont diouzh o samm ha pa deuont da gask an tamm all. — (Brogarour, Onenn, 1936, p. 84.)

Gerioù heñvelster

• luc'hañ, lufrañ, lugerniñ, parañ (heol, loar dreist-holl); skediñ, splannañ

Troidigezhioù

• alamaneg : glänzen ^(de)
• galleg : luire ^(fr)

• saozneg : to glitter ^(en)