korolliñ

Ur pennad eus ar Wikeriadur, ar geriadur liesyezhek frank a wirioù.
Sauter à la navigation Sauter à la recherche

Brezhoneg

Nuvola apps bookcase.svg Etimologiezh

Savet diwar an anv-kadarn koroll hag al lostger -iñ

Open book 01.svg Verb

korolliñ /koˈrɔlːĩ/ verb gwan ha verb kreñv eeun (anv-gwan-verb : korollet) (displegadur)
I. verb gwan

  1. Dañsal
    • — C'hoant bras am befe, emezi, da c'houzout abalamour da betra n'hoc'h eus biskoazh graet d'an taolioù treiñ, lammat pe gorolliñ em zi. [...]. — (Jarl Priel, An Teirgwern Pembroke, Al Liamm, 1959, p. 15.)
    • Ha nij-dinij, ar malzennoù
      O korolliñ skañv en Oabl
      Zo ken espar hag Hunvreoù.
      Pe Erc'h-hañv deut d'ober goap.
      — (Añjela Duval, Anjela Duval Eil embannadur reizhet, Mignoned Anjela 2005, p. 205.)

II. verb kreñv eeun

  1. Dañsal

Troidigezhioù